վելի ուժեղ հարված հասցրին: Խաչմերուկը ուղիղ 300 մետր երկարություն էր, համեմատաբար արագ այն կարող էր վերաբեռնվել և շահարկվել: Այս խաչմերուկից արձակված նետերը կարող էին խոցել մետաղի զրահ: Այսպիսով, հզոր ասպետը, որը տիրապետում էր միայն մարտական ​​հմտությունների և նրբագեղ սպառազինությունների, պարզ թիրախ դարձավ խաչապեղով լի մարտիկի համար: Եվ դուք կարող եք սովորել նկարել այս աղեղից ընդամենը մի քանի շաբաթվա ընթացքում: Փորձառու Աղեղնավորը կարող է մեկ րոպեում հաղթել երկու ասպետի ՝ միաժամանակ ապահով մնալով:

дар. Арбалет был ровно 300 метров в длину, относительно быстро его можно было перезарядить и манипулировать ним. Стрелы, выпущенные из этого арбалета, могли пробивать металлическую броню. Таким образом, могучий рыцарь, который владел только боевыми навыками и причудливыми доспехами, становился простой мишенью для воина с арбалетом. А научится стрелять из этого лука можно всего за несколько недель. Опытный стрелец может сразить двух рыцарей за минуту, оставаясь в безопасности.

Պատմվածքը գրականության պատմողական ժանրերից մեկը, սյուժե ունեցող փոքր ծավալի արձակ ստեղծագործություն է։ Պատմվածքի մեջ նկարագրվում է կյանքի մի դեպք, դրվագ՝ կապված մեկ կամ մի քանի հերոսների հետ։ Պատմվածքի հիմքում հիմնականում ընկած է կենսական որևէ փաստ, իրական դեպք։ Պատմվածքի մեջ սովորաբար պատկերվում է միայն մի քանի դրվագ հերոսի կյանքից^[1]:

Պատմվածքն իր արմատներով կապվում է բանահյուսության հետ, որտեղից գալիս է նրա հիմնական առանձնահատկությունը՝ պատմելու, վիպելու գիծը։ Հետագա զարգացման ընթացքում պատմվածքը թե՛ բովանդակության և թե՛ ձևի տեսակետից ենթարկվել է էական փոփոխությունների։

Վեպի համեմատությամբ պատմվածքն ընդգրկում է կյանքի ավելի նեղ շրջանակ, այստեղ քանակով ավելի քիչ են կերպարները, սահմանափակ՝ դեպքերն ու գործողությունները։ Սակայն բարձրարժեք պատմվածքներում նույնպես արտացոլվում են կյանքի էական կողմերը, կատարվում խոր ընդհանրացում կերպարների միջև (օրինակ՝ Նար-Դոսի «Մեր թաղը», Հովհ. Թումանյանի «Գիքորը», Ավ. Իսահակյանի «Գարիբալդիականը», «Համբերանքի չիբուխը», Ա. Բակունցի «Ալպիական մանուշակը», «Նամակ ռուսաց թագավորին»)։

Պատմվածքի օրինակ է Ակսել Բակունցի «Սպիտակ ձին»։ Այդ պատմվածքը հայ գյուղացու ծանր 

774–775 թթ-ի ապստամբության ճնշումից հետո ասպարեզից հեռացան նախարարական շատ տներ (Մամիկոնյանները, Կամսարականները, Ամատունիները, Ռշտունիները, Գնունիները և ուրիշներ): Մինչև IX դարի սկիզբը հայ նախարարները զրկված էին հարկեր հավաքելու իրավունքից: Երկիրը հնազանդ պահելու համար  Հայաստան բերվեցին արաբական որոշ ցեղեր` կայսիկներ, ութմանիկներ և այլն, հետագայում ստեղծվեցին ամիրություններ:

Տնային աշխատանք
1. Հիմնավորի՛ր տրված մտքերից մեկը՝
Մարդկությանն անհրաժեշտ է ժամանակի մեքենան: Որպեսզի մարդիկ կարողանան տեսն/ելանցյալը և ուղեն իրենց սխալները։
Չի կարելի, որ մարդիկ ժամանակի մեքենա ունենա: Որովհետև դա անցյալն է և մարդիկ գնում են առաջ և ոչ հետ։

2. Պատմությունը  շարունակի՛ր :
Տիեզերենավի բոլոր ուղևորներն արդեն տեղերում էին, շարժասանդուղքը հեռացել, դուռն ամուր փակվել էր, և ուղեկցորդուհին թռիչքի մասին էր հայտարարում: Բայց դեռ վախենում էի, որ հանկարծ կզղջան մեզ այդ վտանգավոր թռիչքին թողնելու համար, կիջեցնեն, և մեր բոլոր ջանքերն ապարդյուն կանցնեն: Բայց հանկարծ մի ահավոր աղմուկ սկսվեց, նավը ցնցվեց ու թափով պոկվեց տեղից:
Մխրճվում ենք երկնքի մեջ, սլանում ենք դեպի աստղերը:

ԵՎ շատ գեղեցիկ էին այդ տեսարաները ու շատ հետաքրքիր։ Բայց ամենահետաքրքիրը դա մութ , հիասքանչ տիեզերքն է ։ Շատ էր տպավորվել իմ մեջ , որ մոռացա ամեն ինչ ։