Քառակուսի կոչվում է այն ուղղանկյունը, որի բոլոր կողմերը հավասար են:
Քառակուսին օժտված է ինչպես ուղղանկյան, այնպես էլ շեղանկյան հատկություններով:
Ձևակերպենք քառակուսու հիմնական հատկությունները.
ա) քառակուսու բոլոր անկյունները ուղիղ են,
Քառանկյուներից ամեն մեկը 90 աստիճան է։
Ուղղանկյուն եռանկյան ուղիղ անկյան կիսորդի և ներքնաձիգի հատման կետով տարված են էջերին զուգահեռ ուղիղներ: Ապացուցեք, որ առաջացած քառանկյունը քառակուսի է:
DL\\ AC
=> LL =90
LA=90
Քառ․ACLD-ն ուղղ․
Քառակուսու պարագիծը 200 է, գտեք քառակուսու կողմը:
Ապացուցեք, որ քառակուսու անկյունագծերը իրար հավասար են:
Ամուր – առաձգական, հիշել – մոռանալ, խոշոր – փոքր, արտասովոր – սովորական, լուրջ – թեթևամիտ, ոչ միայն – այլ նաև, տարիքով – երեխա, բռնել – նետել:
Մարդի կ հիշում են խոշոր հայտնագործությունների, աշխարհի մասին պատկերացումները փոխող ճանապարհորդությունների մասին, դրանք փոխանցում են սերունդից սերունդ և երբեմն մոռանում են փոքրթվացող սովորական բաների մասին: Գիտե՞ք, օրինակ, որ Կոլումբոսը ոչ միայն Ամերիկան է հայտնագործել,այլ նաևթեթևամիտ ռետինե գնդակը: Երբ իսպանացիները ցամաք ելան Հաիթիում, տեսան, որ կղզու բնակիչներն արտասովոր մի գործով են զբաղված: Նրանք լուրջ ու կենտրոնացած իրար էին նետումու բռնում ինչ-որ շագանակագույն գնդեր: Իսկ այդ գնդերը, կենդանի սովորականարարածների նման ցատկոտում էին քարե սալիկի վրա: Հաիթցիների գնդակախաղը հիմա հազիվ թե զարմացնի մեզ: Թերևս միայն հարցնենք, թե տարիքովմարդիկ ինչո՞ւ էին երեխային զբաղմունքով տարվել: Իսկ Կոլումբոսի խիզախ նավաստիները շշմած էին մնացել: Չէ՞ որ նրանք երբեք չէին տեսել առաձգական կլոր առարկա, որն ամուր սալարկին դիպչելով ետ է թռչու մ:
Փակագծերում տրվածներից ընտրել այն բառը, որը նախադասության մեջ կունենա փոխաբերական իմաստ:
Բնակատեղին հետզհետե ընկղմվեց (սև, գիշերային, ամենակուլ) խավարի մեջ: Ձորի վրա ծիծեռնակի (կիսաքանդ, տխուր, թափուր) բույնն էր կախվել անպաշտպան: Երեկո էր, երբ իշխանը իր զորքերով մտավ այդ (անծանոթ, գեղատեսիլ, հեքիաթ) աշխարհը: (Տխուր, թխպոտ, ամպամած) երկնքից անձրևն էր մաղում շիկացած հողին: Ջրի ափին ինձ է նայում (ծաղկած, բուրավետ, արբած) դաղձը: Անտրտունջ է (բարձր, դալար, լալկան) ուռին` կանգնած առվի եզրին: Դու եկար սպիտակ շորերով, երբ (ձմռան, ցուրտ, վշտահար) երեկոն էր իմ սրտում:
Ընդգծիր 5 բառակապակցություն, որոնց առաջին բառը տվյալ դեպքում փոխաբերական իմաստ ունի:
Թթու դեմք, կծու արտահայտություն, խաղաղ ծով, քար անտարբերություն, սև կակաչ, միամիտ հայացք, խոր լռություն, սև սիրտ, վերջին կետ, փայլուն մակերես: 2. Սառը ջուր, ծանր խոսք, խոր փոս, ծով համբերություն, բախտի խաղ, բաց սիրտ, չար աչք, մաքուր թուղթ, գորշ կյանք:
Сюзанна прожила у Шамета пять дней. Пять дней над Парижем подымалось необыкновенное солнце. Все здания, даже самые старые, все сады и даже логово Шамета сверкали в лучах этого солнца, как драгоценности. Этих пяти дней хватило на примирение Сюзанны с её возлюбленным, молодым актёром. Шамет участвовал в нём. Ему пришлось отнести письмо Сюзанны к актёру. Вскоре актёр приехал за Сюзанной. И всё было как надо: букет, смех сквозь слёзы и раскаяние. Когда молодые уезжали, Сюзанна так заторопилась, что забыла попрощаться с Шаметом. Но она тут же спохватилась, покраснела и виновато протянула ему руку.
– Раз уж ты выбрала себе жизнь по вкусу, – проворчал ей напоследок Шамет, – то будь счастлива. – Я ничего ещё не знаю, – ответила Сюзанна, и слёзы заблестели у неё на глазах. – Вот если бы кто-нибудь подарил мне золотую розу! Это было бы наверняка к счастью. Я помню твой рассказ на пароходе, Жан. Молодые люди уехали. Обыкновенно Шамет выбрасывал весь мусор, выметенный за день из ремесленных заведений. Но после этого случая с Сюзанной он перестал выбрасывать пыль из ювелирных мастерских. Он начал собирать её тайком в мешок и уносил к себе в лачугу. В этой пыли было некоторое количество золотого порошка, так как ювелиры, работая, всегда стачивают немного золота. Шамет решил собрать из ювелирной пыли золото, чтобы сделать из него маленькую золотую розу для счастья Сюзанны. Он решил не встречаться с Сюзанной, пока не будет готова эта роза. Шамет никому не рассказывал о своей затее. Он боялся, что его могут посадить в тюрьму и отобрать у него золото. Ведь оно всё-таки чужое. Он просеивал эту ювелирную пыль по ночам. Прошло много времени, пока золотого порошка накопилось столько, что из него можно было сделать золотую розу. Но Шамет не спешил отдавать золото ювелиру. С некоторых пор он стал бояться встречи с Сюзанной. Всю свою нежность он хотел отдать только ей, только Сузи. Но кому нужна нежность старого урода?! Шамет давно заметил, что единственным желанием людей, встречавшихся с ним, было поскорее уйти и забыть его тощее, серое лицо с пронзительными глазами. У него в лачуге был осколок зеркала.Изредка Шамет смотрелся в него, но сразу же отшвыривал его прочь. Лучше было не видеть себя.Когда роза была наконец готова, Шамет узнал, что Сюзанна год назад уехала из Парижа в Америку и, как говорили, навсегда. Никто не мог сообщить Шамету её адрес. В первую минуту Шамет даже испытал облегчение. Но потом всё его ожидание ласковой и лёгкой встречи с Сюзанной превратилось непонятным образом в железный заржавленный осколок. Этот колючий осколок застрял у Шамета в груди, около сердца, и Шамет молил бога, чтобы он скорее вонзился в его старое сердце и остановил его навсегда. Шамет бросил прибирать мастерские. Несколько дней он пролежал у себя в лачуге, повернувшись лицом к стене. Он молчал и только один раз улыбнулся, прижав к глазам рукав старой куртки. Но никто этого не видел. Соседи даже не приходили к Шамету – у каждого хватало своих забот. Следил за Шаметом только один человек – тот пожилой ювелир, что выковал тончайшую розу и рядом с ней, на ветке, маленький острый бутон. Ювелир навещал Шамета, но не приносил ему лекарств. Он считал, что это бесполезно. И, действительно, Шамет незаметно умер во время одного из посещений ювелира. Ювелир поднял голову мусорщика, достал из-под серой подушки золотую розу, завёрнутую в синюю помятую ленту, и не спеша ушёл, прикрыв скрипучую дверь. От ленты пахло мышами. Вскоре ювелир продал золотую розу пожилому литератору, по мнению ювелира, недостаточно богатому, чтобы купить такую драгоценную вещь. Очевидно, решающую роль при этой покупке сыграла история золотой розы, рассказанная ювелиром литератору. Запискам литератора мы обязаны тем, что узнали об этом горестном случае из жизни бывшего солдата – Жана-Эрнеста Шамета.
2. Ответьте на вопросы.
Почему в дни, когда Сюзанна жила в его лачуге, солнце казалось Шамету необыкновенным?
Потамучто Сюзанна прожила у Шамета пять дней. Пять дней над Парижем
подымалось необыкновенное солнце
Был ли рад Шамет примирению Сюзанны с её возлюблённым? Ответ аргументируйте выдержками из текста.
Да Шамет был этому радШамет участвовал в нём. Ему пришлось отнести
письмо Сюзанны к актёру. Вскоре актёр приехал за Сюзанной.
О чём мечтала Сюзанна? Каково ваше отношение к ней?
Сюзанна мечтала о том что кто то подарил ее золатую розу.
Что вы думаете о дальнейшей судьбе Сюзанны? Придумайте свой рассказ о возможной судьбе Сюзанны. Обоснуйте свой вариант.
Я думаю что Сюзанна купит эту розу и скажет отблогадарит Шамету.
Как Шамет решил осуществить мечту девушки?
Он умер и за ним слидел один человек по имени Ювелир
он нашел золатую розу и решил его продать
3. Предложение.
Предложение – это слово или группа слов, выражающие законченную мысль.
4.Прочитайте текст и определите границы предложений,расставляя завершающие знаки препинания. Наступили холода. От инея пожелтели берёзки и покраснели. Осины вода в реке потемнела. Холодный осенний ветер обрывал сухие листья и уносил их. Небо часто покрывалось тяжёлыми осенними облаками. Моросил мелкий осенний дождь .Осталась на реке Серая Шейка это была молодая уточка. У неё было сломано крыло. Лебеди, гуси и утки начали готовиться к отлёту. Серая Шейка не могла лететь со стаей. Она осталась на реке одна и долго провожала глазами улетавшую стаю. Начала все летели одной живой кучей, а потом вытянулись в правильный треугольник и скрылись. Серая Шейка, заливаясь слезами, думала: «Неужели я совсем одна? Лучше бы Лиса меня тогда съела !».
5.Допишите пословицы и поставьте в конце пред ложений необходимый знак.
Поспешишь – людей насмешишь!
Без труда не вытащишь и рыбку из пруда.
С кем поведёшься, от того и наберешься.
Тише едешь – дальше будешь!
Что посеешь, то и пожнешь.
Всякое дело мастера боится
Не говори «гоп», пока не перепрыгнешь
Первый блин всегда комом!
6.Составьте предложения из данных слов и запишите их.
1.Ո՞րն է հինգերորդ «ավելորդ» տարրը` Be, Sr, Zn, Mg, Ca:
2.Քանի՞ քիմիական տարրից է կազմված հետևյալ նյութը ՝KMnO4
նշիր այդ նյութը կազմող քիմիական տարրերի անվանումները,հարաբերական ատոմային զանգվածները
KMnO4- 3 տարրերից
K-կալիում Ar=39
Mn-մանգան Ar=55
Օ-թթվածին Ar=16
3.Լրացրե ́ք բաց թողնված քիմիական նշանները.
ա)Ar(Ca) = 40
գ)Ar(Te ) = 127
բ)Ar(He ) = 4
4.Ընտրե՛ք ա) այն երեք նյութերը, որոնց մոլեկուլում առկա են միայն իոնային կապեր, բ) այն երեք նյութերը, որոնց մոլեկուլում առկա են միայն կովալենտային բեւեռային կապեր. NaCl ,NH3 ,CsF ,HCI ,NO2 ,HF, K2O ,CaCl2 ,KBr
Սպիտակ ջրաշուշանը (ամերիկյան հնդիկների հեքիաթներից)
Վաղուց, շատ վաղուց, երբ դեռ թմբուկները պատերազմ չէին գուժել հնդիկներին, պրերիայի եզրին մի գեղեցիկ գյուղակ կար։ Այնտեղ տղամարդիկ վաղ առավոտյան որսի էին գնում և երեկոյան տուն վերադառնում հարուստ պաշարով․ կանայք ուտելիք էին պատրաստում, կար անում, իսկ երեխաները արևածագից մինչև արևմուտ խաղ էին անում։ Բոլորն էլ երջանիկ էին և համերաշխ։
Ցերեկները երկար ժամանակ Արևը փայլում էր և ժպտում կարմրամորթների դեմքերին, անձրև թափվում էր միայն այն ժամանակ, երբ պետք էր լինում թարմացնել ձորերի, գետերի, լճերի ջրերը և զովացնել ծառերն ու ծաղիկները: Բայց տեսեք, թե հետո ինչ պատահեց․ Աստղերը, որ փայլում էին ճամբարի վերևում, լսեցին հնդիկների մասին և որովհետև նրանց լույսը շատ էր աղոտ ու երկիր չէր հասնում, խնդրեցին իրենց առաջնորդին՝ Լուսնին, որ թույլ տա իրենց իջնել և գյուղ գնալ։
Գիշերային երկնքի առաջնորդին՝ Լուսինին, դուր չէր գալիս, որ իր մարդիկ՝ աստղերը, թափառում են ամբողջ գիշեր և վաղ առավոտյան անկողին մտնում, ինչպես Առավոտյան աստղը։ Երբ այդպիսի դեպք էր պատահում, նա ընդհարվում էր Արևի հետ։ Բայց այդ գիշեր նա արտակարգ լավ տրամադրության մեջ էր և չմերժեց նրանց խնդրանքը։ Աստղերն աշխույժ ծիծաղելով և շատախոսելով սկսեցին պատրաստվել ճամփորդելու և ուշք չդարձրին այն խելացի խորհուրդներին, որ Լուսինը տվեց իրենց։
― Դուք կարող եք գնալ ուր ուզում եք, բայց զգուշացեք, որ հանկարծ չիջնեք գետնին։ Եթե իջնեք գետին, դուք այնտեղ կմնաք և հաջորդ օրը Արևը ձեզ կայրի, կսպանի, որովհետև նրա ճառագայթները ճակատագրական են մեզ համար։
Աստղերը գնացին։ Նրանց բախտից այդ գիշեր Լուսինը կլոր էր, այլապես կկորցնեին ճանապարհը։ Վերջապես հասան հնդիկների ճամբարը և սկսեցին բոլոր կողմերից դիտել։ Հնդիկները քնած էին, միայն մի փոքր տղա, որ ապրում էր ճամբարի ծայրին, դեռ արթուն էր։ Տարօրինակ շշնջոցներ լսելով, նա լարեց ուշադրությունը և իր վրանի տանիքի լուսամուտից դուրս նայեց։ Մի պահ նրա սիրտը կանգ առավ տեսածից․ Ինչքա՜ն շատ աստղեր կան և ինչքա՜ն մոտիկ։ Նա իսկույն մագլցեց վեր, դեպի վրանի ծայրը և սյունը շարժեց, որ լավ տեսնի։ Սյունը դեմ առավ ինչ որ բանի և շրը՜մփ, վայր ընկավ։ Աստղը ցածրից էր անցնում, ուղիղ վրանի վրայից, այդ պատճառով ընկավ գետին և իսկույն դարձավ մի գեղեցիկ, ողբացող աղջիկ։
― Տես, թե ի՜նչ արիր,― հանդիմանեց նա տղային,― ես այլևս չեմ կարող իմ քույրերի հետ վերադառնալ և հենց որ լույսը բացվի, Արևի ճառագայթները կգտնեն ինձ, և ես կմեռնեմ։
Տղան ապշահար նայում էր նրան։ Այդ ընթացքում աստղերն արդեն հասկացել էին, թե ինչ է տեղի ունեցել և խուճապահար ետ էին թռչում, գիտակցելով, որ անկարող են օգնել իրենց տարաբախտ քրոջը։
Արցունքները առատորեն հոսում էին սիրուն աղջկա աչքերից։ Տղան խղճահարվեց։
― Ես քեզ կօգնեմ,― ասաց նա,― ցերեկը, երբ Արևը դուրս գա, ես քեզ կթաքցնեմ իմ վրանում և նա չի կարողանա քեզ գտնել։ Բայց հետո՞ ինչ կանենք։
― Եթե ես կարողանամ իմ գոյությունը պահպանել ցերեկը, երեկոյան կդառնամ ծաղիկ և կգնամ կապրեմ մի բարձր ժայռի կատարին, որտեղից կկարողանամ նայել ձեր ժողովրդին, որովհետև ինձ դուր է եկել ձեր կյանքը։
Նրանք վարվեցին այնպես, ինչպես որոշել էին։ Տղան ամբողջ օրը տանը մնաց և ջանք չխնայեց, որ ամենաթույլ և ամենահետաքրքրասեր ճառագայթն անգամ հանկարծ չթափանցի վրանի ներսը։ Հենց որ օրը վերջացավ, աղջիկն իսկույն թռավ ծխնելույզի օդանցքից և շտապեց տեղ գտնել բարձր ժայռի վրա, և նրա կատարին հաջորդ օրն անմիջապես մի գեղեցիկ սպիտակ վարդ բուսնեց։
Բոլոր հնդիկները հիանում էին, երբ տեսնում էին գեղեցիկ ծաղիկը, միայն տղային էր հայտնի, որ դա այն փոքրիկ աստղն է, որին նա պահեց իր վրանում և պահպանեց Արևի սպանիչ ճառագայթներից։
Շուտով աղջիկը ձանձրացավ մենակությունից: Թեև նա գյուղին նայում էր հեռվից և տեսնում ճամբարի կյանքը, բայց ոչ ոք չէր կարող մագլցել ժայռը և զրուցել նրա հետ։ Երբեմն-երբեմն նրան ընկերակցում էին այն թռչունները, որոնց բույնը այդ կողմերում էր։
Այսպես, նրա մոտ զրուցելու եկավ մի փոքրիկ ցախսարեկ։
― Ես այնպես մենակ եմ այստեղ,― գանգատվեց սպիտակ վարդը,― կարոտ եմ մարդկային ընկերակցության։ Եթե կարողանայի պրերիայում ապրել, շատ լավ կլիներ։
― Եթե այդ է ցանկությունդ, ես կարող եմ օգնել,― պատասխանեց փոքրիկ թռչնակը,― միայն մի փոքր թեքիր գլուխդ, որ քեզ կտուցովս վերցնեմ։
Վարդը հնազանդ թեքեց գլուխը. ցախսարեկը կտուցով վերցրեց նրան և դեպի պրերիա թռավ։
Պրերիայում կյանքն ավելի ուրախ էր։ Հնդիկները, ինչպես և զանազան կենդանիներ, այցելում էին սպիտակ վարդին։ Բայց մի օր հանկարծ առավոտյան վաղ սարսափելի ձայներ լսվեցին։
― Շտապե՜ք, շտապե՜ք,― գոռում էին այս ու այն կողմից,― պետք է թաքնվել, գոմեշի նախիրն է գալիս։
Բոլորը վազեցին և թաքնվեցին՝ ով որտեղ կարող էր։ Շուտով հորիզոնում փոշու հսկայական ամպ հայտնվեց, որը աստիճանաբար ավելի ու ավելի մոտեցավ։ Սպիտակ վարդը ահաբեկված գլուխը թաքցրեց տերևների մեջ, որոնք սարսափից լայնացել էին։ Նախիրն անցավ մրրիկի պես։ Հազարավոր սմբակներ այնպիսի աղմուկ էին բարձրացրել, որ կարծես ամպրոպ ճայթեց։
Երբ վերջապես ամեն ինչ խաղաղվեց, սպիտակ վարդը գաղտագողի դուրս նայեց տերևների արանքից։ Պրերիան բոլորովին ամայի էր դարձել, և կյանքի նշույլ անգամ չկար։
― Ես չեմ կարող այստեղ մնալ և այսքան փորձություններ տանել,― ասաց աստղն ինքն իրեն,― ավելի լավ է՝ տեղափոխվեմ լճի վրա և այնտեղ ապրեմ։
Նա պոկվեց գետնից և շատ չանցած ներքևում երևաց փայլող լճի մակերեսը։ Նա ցած իջավ և մակույկի նման հանդարտ սահեց լճի վրայով։
Հաջորդ օրը վաղ առավոտյան, երբ հնդիկները անցնում էին լճի մոտով, զարմանքով նկատեցին, որ ջրի երեսին սպիտակ ծաղիկներ կան։
― Գիշերային աստղերը ծաղիկներ են թողել,― ասացին երեխաները, բայց խելահաս մարդիկ թափահարեցին գլուխները և ասացին, որ դա սպիտակ աստղն է իջել մեզ մոտ։ Նրանք ճիշտ էին։
Այդ օրվանից աստղն ապրում է լճի վրա սպիտակ ջրաշուշանի տեսքով, և հնդիկները Սպիտակ ծաղիկ են կոչում նրան։
Բառարանային աշխատանք: Դուրս գրիր քեզ անծանոթ բառերը և բացատրիր բառարանի օգնությամբ:
Կարդացե՛ք ստեղծագործությունը և կատարե՛ք ա և բ առաջադրանքները:
ա) Ո՞րն է հեքիաթի արժանիքը (արժանիքները): Ընտրե՛ք տարբերակներից մեկը (մի քանիսը) և հիմնավորե՛ք։ Որոնք որ չեք ընտրում, հիմնավորե՛ք՝ ինչո՛ւ չեք ընտրում։
Սյուժեն հետաքրքիր է։
Պատկերավորման միջոցները շատ են։
Արտահայտված գաղափարը հետաքրքիր է։
Պատմելու ոճը հետաքրքիր է։
Հեքիաթի կերպարները ամբողջական են և համոզիչ։
Հեքիաթում տեղեկատվություն կա հնդկացիների կյանքից։
Հերոսները անձնավորված են, և դա հետաքրքիր է դարձնում հեքիաթը։
բ) Սա պատմություն էր ջրաշուշանի մասին։ Օգտագործելով պատկերավորման միջոցներ՝ մի այլ պատմությո՛ւն հորինեք բնության որևէ երևույթի, ծառի, ծաղկի, կենդանու, թռչունի կամ ինչի մասին ուզում եք։
փիղը
Կար չկար մի չաղ մարդ կար։Նա աշխատում էր դեպուտատ և շատ ուտում էր։Մարդիկ հռհռում և բամբասում էին նրանից։ Այդ մարդը երազում էր նիհարել բայց չէր ստացվում,որովհետև նա չեր կարողանում կտրվել ուտելու հնարավորությունից։ Նա վիրավորված իր կյանքից թողում է և գնում հեռու Աֆրիկա։ Եվ օրերից մի օր նա դառնում է փիղ և ապրում ազատ ու անկախ։
Этот термин используется для обозначения как «протекающих во времени процессов развития и изменения религий и для названия отрасли знания, изучающей эти процессы»[1]. Цель этой отрасли знаний — проводить анализ вопросов происхождения, развития и деятельности различных религий, а также прослеживать их место в общечеловеческой истории. Помимо этого, предметом изучения истории религий являются формы верований и культа, сбор и сохранение информации о существовавших и современных религиях. Исследования проводятся в русле всеобщей истории религии, истории данной религии или конфессии, страноведческой истории религий и конфессий; специальные области образуют археологическое и этнографическое изучение религии.
Вопросом возникновения религии, прежде всего, занимается религиоведение, начавшее формироваться в самостоятельную область знаний в середине 19 века. Однако интерес к вопросу религии отмечается на протяжении всей истории человечества. Уже в древности люди хотели понять, каким образом появляется вера в богов (политеизм). Например, греческий поэт Гесиод (VIII—VII вв. до н. э.) в своем произведении «Теогония» (О происхождении богов) попытался дать первое системное описание греческой мифологии, где он также выразил свою трактовку происхождения богов[2]. Однако имеются отрывки или пересказы, похожие на это произведение, появившиеся «во втором тысячелетии в Месопотамии, Финикии, у хурритов — народа, проживавшего в юго-восточной Малой Азии, севернее Сирии и Месопотамии, и завоеванного в XIV в. хеттами, которые переняли его мифологию»[3].
Изначально люди пытались различным образом объяснить возникновение религии: она имеет естественное происхождение или это религии откровения; социальное происхождение — например, она придумана правителями, чтобы люди в их государстве были справедливы и добродетельны (Гекатей Милетский); философы-софисты осмысляли религию в рамках социального явления, например, афинский тиран-правитель Критий придумал теорию обмана, чтобы держать людей в страхе; также важный фактор — способность человека понимать и справляться с природными явлениями; гносеологические предпосылки возникновения религии были обусловлены ограниченностью познания, когда знания смешиваются с заблуждениями, разделяются чувственная и рациональная ступени познания и они проходят в отрыве от практики, когда человек не мог понять действительных причин явлений[4]; она имеет психологические причины (часть взглядов отрицает существование высшей силы).
Описание истории возникновения религий в большей степени зависит от типологии определения религии. Имелось примерно 250 определений религий на 2011 год[8], и религиоведы заявляют о субъективности какой-либо одной типологии, исходя из того, что религия — это сложный комплекс социальных и духовных феноменов, а также из того, что верующие люди относятся к религии позитивно, а неверующие негативно[6]. Важное значение для изучения генезиса религий имеет принцип мировоззренческой нейтральности
1901 թվականից (տրվում, շնորհվում, բաշխվում, պարգևվում) են Նոբելյան ամենամյա մրցանակները` ըստ շվեդացի ինժեներ, (հարուստ, մեծահարուստ, մեծատուն) գործարանատեր Ալֆրեդ Նոբելի կտակի: Նա մոտ յոթանասուն միլիոն շվեդական կրոն էր (թողել, կտակել), որի տոկոսներն սւմեն տարի (բաժանվում, բաշխվում, տրվում) են ֆիզիկայի, քիմիայի, բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի (բնագավառներում, ասպարեզներում, ճյուղերում, ոլորտներում) խոշոր (հայտնագործություններ, գյուտեր) (անող, կատարող) գիտնականներին (ամենախոշոր, ամենակարևոր, ակնառու) գրական ստեղծագործության հեղինակին և նրան, ով տարվա (մեջ, ընթացքում) ամենաշատ ներդրումն է ունեցել ազգերի (միասնության, համախմբման), ստրկության (վերացման, ոչնչացման) կամ եղած բանակների (պակասեցման, կրճատման) ու խաղաղությունը (պահպանելու, պաշտպանելու) գործում:
46.Կետերի փոխարեն հերթով գրի՛ր տրված հոմանիշները:Ստացված նախադասություններն ինչո՞վ են տարբերվում: Ամբողջ օրը նախորդ օրվա արածն էր…(կշռադատում, մտածում: (Պատմի՛ր, հաղորդի՛ր)… կատարվածի մասին: Վերջապես ամեն ինչ… (վերջացավ, մեռավ): (Սայթաքեց, գայթակղվեց)… ու ինքն իրեն բարկացավ: Իր … (մազից, ծամից, վարսերից, բրդից) հրաժարվել չէր ուզում
47.Հոմանիշներից յուրաքանչյուրով նախադասություն կազմի՛ր: ա) Պաշտպանել, պահպանել: բ) Պատրվակով, շնորհիվ
Թագավորների, քարաբեկորով, ստվերագծերով, ավազների մեջ, մտածել, ճզմում են, ելնում են, ձգվում են, ահռելի, մեծասքանչ, ասես թե, անսովոր, ներքև, ձեռակերտ, մեր օրերում, այն ժամանակ:
Լիբիական մեռյալ անապատի տաք ավազուտներում, տասնյակ կիլոմետրեր զարմանալի կանոնավոր սարեր են երևում: Բուրգերն են` եգիպտական փարավոնների դամբարանները: Վիթխարի ու վեհասքանչ այդ բուրգերը կարծես անապատի ավազներից են հառնում ու ճնշում մարդուն իրենց արտասովոր չափերով ու խիստ ուրվագծերով: Բուրգի ստորոտում կանգնած դժվար է պատկերացնել, որ այդ հսկայական քարե սարերը մարդու ձեռքով են կերտված: Ժամանակին դրանք քարերի առանձին մեծ բեկորներով են կառուցվել: ժամանակակից երեխաները այդպես խորանարդիկներով են բուրգեր կառուցում:
Նարե Խաչատրյանի բլոգ 